Σάββατο 30 Αυγούστου 2014

Η ορκωμοσία του νέου δημάρχου Αρταίων και των συμβούλων.


Έγινε σήμερα το απόγευμα στον προαύλιο χώρο του αρχαιολογικού μουσείου Αρτας η ορκωμοσία του νέου δημάρχου Αρταίων Χρήστου Τσιρογιάννη, τών νέων δημοτικών συμβούλων καθώς και των νέων τοπικών συμβούλων των τοπικών κοινοτήτων στο δήμο μας.

Στήν εκδήλωση χοροστάτησε ο Μητροπολίτης Αρτας Ιγνάτιος & ο Μητροπολίτης Νικοπόλεως & Πρεβέζης Χρυσόστομος,το παρών εδωσαν τοπικοί βουλευτές ,νέοι δήμαρχοι άλλων δήμων τού νομού,εκπρόσωποι των τοπικών αρχών της Άρτας καθώς και πλήθος δημοτών που δημιούργησαν πραγματικά το αδιαχώρητο στόν προαύλιο χώρο του μουσείου.
Τό δικό τους πολιτικό όρκο έδωσαν η επικεφαλής της Ριζοσπαστικής Δημοτικής Αλλαγής Λίτσα Κιτσαντά και ο επικεφαλής της Λαϊκής Συσπείρωσης Κώστας Παπαϊωάννου.

Από την τοπική κοινότητα Κορφοβουνίου ορκίστηκε ο νέος πρόεδρος Κολιός Βασίλειος και οι σύμβουλοι Κέφης Δημήτριος, Κέφης Χρήστος που και θά απαρτίζουν πλέον τό νέο τοπικό συμβούλιο.

Απο τό χωριό μας ορκίστηκε επίσης ο νεοεκλεγμένος ως  δημοτικός σύμβουλος πλειοψηφίας, Ζέρβας Κων/νος του Δημητρίου και λογικά τώρα θα μας εκπροσωπεί ως χωριό στό νέο δημοτικό συμβούλιο.

Τίς καλύτερες ευχές μου για δημιουργική θητεία κοντά στούς συνδημότες τους να προσπαθούν πάντα να βοηθούν στήν επίλυση των όλων προβλημάτων που έτσι ή αλλιώς θά υπάρχουν.














Τρίτη 26 Αυγούστου 2014

Η ασβεσταριά στο κτίσιμο τού σπιτιού μας.

Καθημερινά στό επαρχιακό δρόμο Άρτας-Ροδαυγής στό ύψος του οικισμού Ελάτου Κορφοβουνίου βλέπω αρκετούς κατοίκους να κάνουν πεζοπορία μέχρι τήν Κιάφα και να επιστρέφουν.

 Δέν ξέρω πόσοι απο αυτούς γνωρίζουν ότι μετά το δημοτικό σχολείο Ελάτου στην ευθεία της παράκαμψης δεξιά τού δρόμου απέναντι στό δάσος ύπάρχει μια απο τίς πολλές ασβεσταριές που υπήρχαν παλαιά και στο χωριό μας.

Η ασβεσταριά αυτή που ερείπια βλέπουμε σήμερα εκεί σύμφωνα με πληροφορίες που πήρα ήταν του Γιώργου Παππαστράτου και χτίστηκε γύρω στο 1950.Η ασβεσταριά αυτή πρέπει να έχει "καεί" όπως μού είπαν μόνο 3-4 φορές και μετά την εγκατέλειψαν.

Κοντά σε αυτή την ασβεσταριά υπήρχαν αλλες δύο αβεσταριές.Μια ήταν εκεί που είναι σήμερα το εικόνισμα στόν Αγιο Χριστόφορο και ή άλλη πίσω πάλι απο την εκκλησία αυτή,πρός τό λαγκάδι που περνάει, κάπου εκεί κοντά.

Να αναφέρω εδώ ενημερωτικά κάποια πράγματα σχετικά με την ασβέστη ή τόν ασβέστη όπως συνήθιζαν να τόν λένε και τά υλικά που έχτιζαν τά σπίτια οι παλαιοί άξιοι μαστόροι μας.

Όταν ήθελε να χτίσει κάποιος σπίτι, έπρεπε, πριν ακόμα καλέσει τους μαστόρους, να εξασφαλίσει τα υλικά:ασβέστη, ξυλεία, πέτρα, άμμο. Την άμμο την έβγαζαν στο ποτάμι και την κουβαλούσαν με τα μουλάρια μέσα σε ειδικές ξύλινες κάσες ή τσουβάλια.

Την ασβέστη παλιότερα την έκαναν μόνοι τους σε ειδικές ασβεσταριές. Ήταν απαραίτητο να συγκροτηθεί μια ομάδα τουλάχιστον τεσσάρων ατόμων. Τα άτομα αυτά ή είχαν ανάγκη από ασβέστη ή την πωλούσαν στους συγχωριανούς τους.Και υπήρχαν πολλοί, χωρίς να είναι επαγγελματίες ασβεστάδες, γνώριζαν την τέχνη να κατασκευάζουν ασβέστη.
Πρώτα επέλεγαν το κατάλληλο μέρος, όπου θα κατασκεύαζαν την ασβεσταριά. Έπρεπε δηλαδή να υπάρχουν άφθονα ξύλα και κατάλληλη πέτρα, άσπρη και καθαρή, ο ασβεστόλιθος, καθώς και η πρόσβαση στο χωριό για τη μεταφορά της ασβέστης. Για την κατασκευή της ασβεσταριάς προτιμούσαν ημικλινές σημείο.
Δεν γνωρίζω, βέβαια τον ακριβή τρόπο, με τον οποίο κατασκεύαζαν την ασβεσταριά αλλά οποσδήποτε θα είχε τά μυστικά της. Σε γενικές γραμμές έχτιζαν  με ανθεκτική πέτρα έναν πολύ μεγάλο φούρνο, εσωτερικά έχτιζαν τον ασβεστόλιθο σε σχήμα θόλου, άφηναν ένα άνοιγμα, για να ρίχνουν τα ξύλα, και από πάνω έριχναν πέτρες και χώμα, ώστε να μένει εγκλωβισμένη η θερμοκρασία.
Στη συνέχεια φρόντιζαν να μεταφερθούν μεγάλες ποσότητες από ξύλα και, αφού άναβαν φωτιά, έριχναν κατά διαστήματα από το άνοιγμα αρκετά ξύλα, ώστε να καίει συνεχώς η φωτιά. Η διαδικασία αυτή διαρκούσε περίπου δυο μερόνυχτα, χωρίς σταματημό. Με τη μεγάλη θερμοκρασία ο ασβεστόλιθος γινόταν ασβέστη.
Οι περισσότεροι χωριανοί αγόραζαν ασβέστη, ακόμα και αν δεν την είχαν άμεση ανάγκη. Τη μετέφεραν στο σπίτι, άνοιγαν ένα λάκκο, τον γέμιζαν νερό και εκεί «έσβηναν» την ασβέστη. Αφού γινόταν ένας σφιχτός πολτός, τη σκέπαζαν με χώμα και τη διατηρούσαν εκεί για χρόνια, χωρίς να πάθει τίποτα. Κάθε φορά που είχαν ανάγκη από ασβέστη, άνοιγαν το λάκκο, έπαιρναν την ποσότητα που ήθελαν και τον έκλειναν ξανά με χώμα. Κυρίως, όμως, μ’ αυτό τον τρόπο εξασφάλιζε την ασβέστη εκείνος που ήθελε να κατασκευάσει σπίτι.Να αναφέρω εδώ οτι και σήμερα στό σπίτι της γιαγιάς μου ο λάκος της ασβέστης υπάρχει σε πολύ καλή κατάσταση.
Η ξυλεία (μαδέρια, δοκάρια, καδρόνια, σανίδια,πατώματα,ταβάνια κλπ.), που ήταν απαραίτητη για το χτίσιμο του σπιτιού, δεν μπορούσε να μεταφερθεί από μακριά, αφού δεν υπήρχε δρόμος, αλλά προερχόταν από το δάσος στο χωριό.
Το πρόχειρο εργαστήρι τους ήταν ένα "κρεβάτι", που στηριζόταν σε χοντρούς στύλους μπηγμένους στο έδαφος.
Για να βγάλουν τα σανίδια, χρησιμοποιούσαν λεπίδες πριονιού. Η κάθε λεπίδα τοποθετούνταν σε ειδικό πλαίσιο, τον αργαλειό, και ήταν καλά τεντωμένη. Ήταν απαραίτητα δυο άτομα για να βγάλουν τα σανίδια, ένας από πάνω, που καθόταν στον κορμό, και ένας από κάτω. Συντονισμένα και με ρυθμό τραβούσε ο καθένας με δύναμη τον αργαλειό προς την κατεύθυνσή του.
Τα πιο καλά σανίδια τα χρησιμοποιούσαν για πατώματα, ταβάνια (σπάνια, βέβαια, έκανε κανείς ταβάνια), για ντουλάπες, αμπάρια, κασέλες, παράθυρα, πόρτες κλπ. Τα πιο πρόχειρα τα χρησιμοποιούσαν κυρίως για πέταβρα.
Σανίδια δεν προμηθευόταν μόνο όποιος ήθελε να χτίσει σπίτι, αλλά και πολλοί άλλοι χωριανοί αγόραζαν, για να τα έχουν, ως απόθεμα, σε περίπτωση που κάποτε θα τα χρειάζονταν, και τούτο γιατί δεν ήταν εύκολο να βρεί κανείς σανίδια τη στιγμή που τα ήθελε.
Όλα τα σπίτια ήταν πέτρινα. Και για ένα σπίτι απαιτούνταν μεγάλη ποσότητα πέτρας, που έπρεπε να τη μεταφέρουν από κάποια χιλιόμετρα μακριά. Τα μέλη μιας οικογένειας ή έστω και οι στενοί συγγενείς τους δεν ήταν δυνατό να μεταφέρουν τόση πέτρα. Απαραίτητη, λοιπόν, και στην περίπτωση αυτή η αλληλοβοήθεια. Άγραφος νόμος επέβαλλε να βοηθήσουν όλοι. Έτσι, όταν υπήρχε ανάγκη, έδιναν όλοι ένα χέρι βοήθειας. Ο ένας πίσω από τον άλλο, σε μια ατέλειωτη ουρά, οι συγχωριανοί πήγαιναν στο σημείο που έβγαζαν την πέτρα. "έδενε" ο καθένας τα χέρια πίσω, του τοποθετούσαν την πέτρα και ο ένας πίσω από τον άλλον πάλι μετέφεραν τις πέτρες στο σημείο που χτιζόταν το σπίτι.
Επιδέξιοι τεχνίτες,αρκετοί και επώνυμοι στό χωριό μας,με το καλέμι και το σφυρί, λάξευαν τις πέτρες και έκαναν τα «αγκωνάρια», τις πέτρες δηλαδή με τις οποίες θα έχτιζαν τις γωνίες του σπιτιού, των παραθύρων και της πόρτας.

Η πιο συνηθισμένη μορφή του σπιτιού πού χτιζόταν ήταν:δυο αρκετά μεγάλα δωμάτια και ένα μικρό χόλ.Η κύρια είσοδος οδηγούσε στό χόλ και δεξιά και αριστερά ήταν οι είσοδοι των δυο δωματίων. Αν το έδαφος ήταν ημικλινές, έκαναν και υπόγειο, που από το κάτω μέρος ήταν ισόγειο και χρησιμοποιούνταν ως αποθήκη και βοηθητικός χώρος. Έτσι το σπίτι φαινόταν δίπατο. Στις περιπτώσεις που το σπίτι ήταν ισόγειο μόνο, χτισμένο δηλαδή σε επίπεδο μέρος, κατασκεύαζαν για αποθήκες χωριστές πέτρινες καλύβες.
Στην φωτογραφία δίπλα απο την λίμνη στό χωριό μας βλέπετε ότι απέμεινε από ενα παλαιό όμοιο σπίτι με υπόγειο οπως σας περιγράφω παραπάνω.Τό σπίτι αυτό επειμένει να στέκει εκεί όρθιο και χτίστηκε με πολύ μόχθο κάποτε,αλλά ήρθε η στιγμή που έπρεπε δυστυχώς οι ιδιοκτήτες του να το εγκαταλείψουν.  
Γενικά λοιπόν η ανάγκη και οι ειδικές συνθήκες που επικρατούσαν επέβαλλαν στους παλιότερους κατοίκους του χωριού μας να είναι επινοητικοί, έμπειροι, πολυάσχολοι, αυτάρκεις σχεδόν σε όλα, ιδίως όμως αλληλέγγυοι, ενωμένοι και αγαπημένοι.
Υ.Γ. Μήπως θα πρέπει να βάλουμε μια πινακίδα εκεί κάποια στιγμή και να καθαρίσουμε το χώρο αυτό να πάνε και τα παιδιά του δημοτικού σχολείου με το δάσκαλο να τούς πεί όλα αυτά που αναφέρω παραπάνω πως χτιζόταν τά σπίτια παλαιά ?

 

Κυριακή 24 Αυγούστου 2014

Κοσμάς ο Αιτωλός στην "Πρόγονη" Βλαχέρνας

Στήν θέση του οικισμού Πρόγονη της Τοπικής Κοινότητας Βλαχέρνας & Δημοτικής Ενότητας Βλαχερνών τού Δήμου Αρταίων,κτίστηκε εδώ και δώδεκα χρόνια περίπου μια μικρή καινούργια εκκλησία αφιερωμένη στον Πάτερ Κοσμά τον Αιτωλό.
Παραμονή απόψε της εορτής του Πάτερ Κοσμά του Αιτωλού τελέσθηκε Εσπερινός με αρτοκλασία με την συμμετοχή πιστών από τα γύρω τοπικά διαμερίσματα Κορφοβουνίου, Βλαχέρνας, Γραμμενίτσας.
Οπως μας ανακοινώθηκε από τον εφημέριο στό τέλος του Εσπερινού απο του χρόνου θα γίνετε την παραμονή και ανήμερα της εορτής του Πάτερ Κοσμά του Αιτωλού λειτουργία.
Η εκκλησία πλέον,να τό γνωρίζουν "οι Κορφοβουνιώτες άρχοντες",θά ανήκει στην ενορία της Βλαχέρνας της Ιεράς Μητροπόλεως Νικοπόλεως & Πρεβέζης.

Τρίτη 19 Αυγούστου 2014

Κορφοβούνι καγκελάρι 2014

      Νά ευχαριστήσω τον Θανάση Αθανασίου ορμόμενο απο το Γρίμποβο Άρτας που ήρθε για μιά ακόμη χρονιά στο καγκελάρι μας και το κατέγραψε με τήν κάμερα σε video.

Κυριακή 17 Αυγούστου 2014